Jump to content

Hilarion/is: Difference between revisions

no edit summary
No edit summary
No edit summary
Line 22: Line 22:


<blockquote>
<blockquote>
[[Jesús]] Krist sem vér kölluðum hann, og vér vorum kallaðir af honum eins og þið eruð kölluð í dag. Ég minnist þess að hann kom til mín og styrkti mig með Orði sínu. Samt auðmýkti hann mig fyrst á leiðinni til Damaskus, þá auðmýkingu sem ég þurfti sárlega á að halda til þess að ég gæti beygt mig fyrir Krists-loga mínum sem hann opinberaði mér, eins og hann gaf mér einnig lykilhugleiðslu á loganum svo ég gæti gengið í fótspor hans á fimmta geisla vísinda og lækninga og postuladóms og boðunar Orðsins.
Við kölluðum hann [[Special:MyLanguage/Jesus Christ|Jesú]] Krist, og hann kallaði okkur eins og þið eruð kölluð í dag. Ég minnist þess að hann kom til mín og styrkti mig með Orði sínu. Samt auðmýkti hann mig fyrst á leiðinni til Damaskus, þá auðmýkingu sem ég þurfti sárlega á að halda til þess að ég gæti beygt mig fyrir Krists-loga mínum sem hann opinberaði mér. Hann gaf mér einnig uppfræðslu í hugleiðslu á loganum svo ég gæti gengið í fótspor hans á fimmta geisla vísinda og lækninga og postuladóms og boðunar Orðsins.


Oft leið mér eins og hendur og fætur og hjarta [[Herkúlesar]] sem glímdi við niðursveiflur jarðar vegna trúleysis, efahyggju, vitsmunalegs drambs þeirra [guðlausu] og heift gegn spámönnunum og hinum heilaga Guðs [syni] sem svo nýlega kom á meðal okkar. Samt sem áður minnist ég þess að ég var einu sinni talinn meðal þeirra. Að hafa einu sinni verið svo drambsamur og svo harðsnúinn gegn vilja Guðs myndi að eilífu brenna í minningu minni það hjálparleysi sem við höfum öll sem verkfæri Guðs. En hinn mikli styrkur Orðsins kemur, ástvinir mínir, á stundu afturhvarfsins til trúarinnar. Það er ekki stund kallsins, heldur stund umsnúningsins þegar sálin svarar með einhverju sem er djúpt. Það er flæðið, það er það að gefa, það er þessi uppgjöf ...
Oft leið mér eins og hendur og fætur og hjarta [[Herkúlesar]] sem glímdi við niðursveiflur jarðar vegna trúleysis, efahyggju, vitsmunalegs drambs þeirra [guðlausu] og heift gegn spámönnunum og hinum heilaga Guðs [syni] sem svo nýlega kom á meðal okkar. Samt sem áður minnist ég þess að ég var einu sinni talinn meðal þeirra. Að hafa einu sinni verið svo drambsamur og svo harðsnúinn gegn vilja Guðs myndi að eilífu brenna í minningu minni það hjálparleysi sem við höfum öll sem verkfæri Guðs. En hinn mikli styrkur Orðsins kemur, ástvinir mínir, á stundu afturhvarfsins til trúarinnar. Það er ekki stund kallsins, heldur stund umsnúningsins þegar sálin svarar með einhverju sem er djúpt. Það er flæðið, það er það að gefa, það er þessi uppgjöf ...
87,911

edits