86,343
edits
No edit summary |
No edit summary Tags: Mobile edit Mobile web edit |
||
| Line 24: | Line 24: | ||
Við kölluðum hann [[Special:MyLanguage/Jesus Christ|Jesú]] Krist, og hann kallaði okkur eins og þið eruð kölluð í dag. Ég minnist þess að hann kom til mín og styrkti mig með Orði sínu. Samt auðmýkti hann mig fyrst á leiðinni til Damaskus, þá auðmýkingu sem ég þurfti sárlega á að halda til þess að ég gæti beygt mig fyrir Krists-loga mínum sem hann opinberaði mér. Hann gaf mér einnig uppfræðslu í hugleiðslu á loganum svo ég gæti gengið í fótspor hans á fimmta geisla vísinda og lækninga og postuladóms og boðunar Orðsins. | Við kölluðum hann [[Special:MyLanguage/Jesus Christ|Jesú]] Krist, og hann kallaði okkur eins og þið eruð kölluð í dag. Ég minnist þess að hann kom til mín og styrkti mig með Orði sínu. Samt auðmýkti hann mig fyrst á leiðinni til Damaskus, þá auðmýkingu sem ég þurfti sárlega á að halda til þess að ég gæti beygt mig fyrir Krists-loga mínum sem hann opinberaði mér. Hann gaf mér einnig uppfræðslu í hugleiðslu á loganum svo ég gæti gengið í fótspor hans á fimmta geisla vísinda og lækninga og postuladóms og boðunar Orðsins. | ||
Oft leið mér eins og hendur og fætur og hjarta [[Herkúlesar]] sem glímdi við niðursveiflur jarðar vegna trúleysis, efahyggju, vitsmunalegs drambs þeirra [guðlausu] og heift gegn spámönnunum og hinum heilaga Guðs [syni] sem svo nýlega kom á meðal okkar. Samt sem áður minnist ég þess að ég var einu sinni talinn meðal þeirra. Að hafa einu sinni verið svo drambsamur og svo harðsnúinn gegn vilja Guðs myndi að eilífu brenna í minningu minni það hjálparleysi sem við höfum öll sem verkfæri Guðs. En hinn mikli styrkur Orðsins kemur, ástvinir mínir, á stundu afturhvarfsins til trúarinnar. Það er ekki stund kallsins, heldur stund umsnúningsins þegar | Oft leið mér eins og hendur og fætur og hjarta [[Herkúlesar]] sem glímdi við niðursveiflur jarðar vegna trúleysis, efahyggju, vitsmunalegs drambs þeirra [guðlausu] og heift gegn spámönnunum og hinum heilaga Guðs [syni] sem svo nýlega kom á meðal okkar. Samt sem áður minnist ég þess að ég var einu sinni talinn meðal þeirra. Að hafa einu sinni verið svo drambsamur og svo harðsnúinn gegn vilja Guðs myndi að eilífu brenna í minningu minni það hjálparleysi sem við höfum öll sem verkfæri Guðs. En hinn mikli styrkur Orðsins kemur, ástvinir mínir, á stundu afturhvarfsins til trúarinnar. Það er ekki stund kallsins, heldur stund umsnúningsins þegar kemur svar úr djúpi sálarinnar. Það er flæðið, það er það að gefa, það er þessi uppgjöf. ... | ||
Sál mín þekkti hann eins og forðum og rifjaði upp í mínum ytri huga minninguna um hið innra heit. Það var ekki í fyrsta skipti sem ég sá Drottin Krist. Ég hafði séð hann áður en ég endurholdgaðist, og samt varð ég að vinna í gegnum þessu stolti, þessu karma á fimmta geisla mikils lærdóms, mikils náms og yfirburðar í félagslegri stöðu og vitsmunalegri stöðu sem ég hafði gagnvart frumkristnum mlönnum. Og svo var það mitt eigið karma sem var yfirvofandi þar sem ég stóð gegn kölluninni.<ref>{{LSR}}, 2. bók, bls. 171–73.</ref> | Sál mín þekkti hann eins og forðum og rifjaði upp í mínum ytri huga minninguna um hið innra heit. Það var ekki í fyrsta skipti sem ég sá Drottin Krist. Ég hafði séð hann áður en ég endurholdgaðist, og samt varð ég að vinna í gegnum þessu stolti, þessu karma á fimmta geisla mikils lærdóms, mikils náms og yfirburðar í félagslegri stöðu og vitsmunalegri stöðu sem ég hafði gagnvart frumkristnum mlönnum. Og svo var það mitt eigið karma sem var yfirvofandi þar sem ég stóð gegn kölluninni.<ref>{{LSR}}, 2. bók, bls. 171–73.</ref> | ||
edits