91,102
edits
Elementals/is: Difference between revisions
no edit summary
No edit summary Tags: Mobile edit Mobile web edit |
No edit summary |
||
| Line 106: | Line 106: | ||
Með útgeislun góðvildar, gleði og þakklætis mun öll náttúran að lokum ná óspilltu ástandi hins fullkomna aldingarðs Edens þar sem „Þá mun úlfurinn búa hjá lambinu og pardusdýrið liggja hjá kiðlingnum. Kálfur, ljón og alifé munu ganga saman...“<ref> Jes. 11:6.</ref> Lögmál hins villta frumskógar verður afnumið með krafti Krists og þeir menn sem eru svo lánsamir að vera áfram á þessari plánetu munu verða lifandi [[Special:MyLanguage/Christ|Kristir]]. Fyrir meðalgöngu þeirra verða allar náttúruverur leystar úr viðjum tímabundins dýraforms. Geislun guðdómlegrar ástar, sem rís upp í miklum slagkrafti, mun samstundis rjúfa og leysa upp tengsl þróaðra náttúruvera við sjálftakmarkandi dýramót og vitund. | Með útgeislun góðvildar, gleði og þakklætis mun öll náttúran að lokum ná óspilltu ástandi hins fullkomna aldingarðs Edens þar sem „Þá mun úlfurinn búa hjá lambinu og pardusdýrið liggja hjá kiðlingnum. Kálfur, ljón og alifé munu ganga saman...“<ref> Jes. 11:6.</ref> Lögmál hins villta frumskógar verður afnumið með krafti Krists og þeir menn sem eru svo lánsamir að vera áfram á þessari plánetu munu verða lifandi [[Special:MyLanguage/Christ|Kristir]]. Fyrir meðalgöngu þeirra verða allar náttúruverur leystar úr viðjum tímabundins dýraforms. Geislun guðdómlegrar ástar, sem rís upp í miklum slagkrafti, mun samstundis rjúfa og leysa upp tengsl þróaðra náttúruvera við sjálftakmarkandi dýramót og vitund. | ||
Sum ykkar muna eftir því að hafa lesið um ást mína á fuglunum og skepnunum og að þau hafi komið óttalaus til mín. Hjartkæru vinir, í flestum dýrum er óttinn afleiðing eigin tilfinninga mannkyns sem er eða hefur verið þröngvað upp á dýrin í gegnum [[múgvitundina]]. Lífshvöt mannsins sem varðveist hefur frá forsögulegum tímum viðheldur brennandi löngun til sjálfsverndar. Minningar kynstofnsins frá fyrri kynnum af villidýrum heldur lífi í sjálfvirkum viðbrögðum þar sem maðurinn snýst aftur í varnarstöðu þegar hann skynjar nærveru ákveðinna villtra dýra. | Sum ykkar muna eftir því að hafa lesið um ást mína á fuglunum og skepnunum og að þau hafi komið óttalaus til mín. Hjartkæru vinir, í flestum dýrum er óttinn afleiðing eigin tilfinninga mannkyns sem er eða hefur verið þröngvað upp á dýrin í gegnum [[Special:MyLanguage/mass mind|múgvitundina]]. Lífshvöt mannsins sem varðveist hefur frá forsögulegum tímum viðheldur brennandi löngun til sjálfsverndar. Minningar kynstofnsins frá fyrri kynnum af villidýrum heldur lífi í sjálfvirkum viðbrögðum þar sem maðurinn snýst aftur í varnarstöðu þegar hann skynjar nærveru ákveðinna villtra dýra. | ||
Með krafti Krists geta menn höfðað til hins mikla lögmáls lífsins til að frelsa sig frá þessum dulda ótta sem veldur firringu frá öllu náttúruveraríkinu. Við mælum ekki með kæruleysi í umgengni við villt dýr, því þar til að maðurinn hefur fullkomlega umbreytt öllum ótta og efa innra með í ást, væri fólki fyrir bestu að útsetja sig ekki á ótilhlýðilegan hátt fyrir hættum af dýralífi sem enn bregst við manninum frá lægstu stigum heimsvitundarinnar — því að synir og dætur Guðs sem hafa endurheimt guðlega færni sína eiga enn eftir að færa þeim loga upprisunnar. | Með krafti Krists geta menn höfðað til hins mikla lögmáls lífsins til að frelsa sig frá þessum dulda ótta sem veldur firringu frá öllu náttúruveraríkinu. Við mælum ekki með kæruleysi í umgengni við villt dýr, því þar til að maðurinn hefur fullkomlega umbreytt öllum ótta og efa innra með í ást, væri fólki fyrir bestu að útsetja sig ekki á ótilhlýðilegan hátt fyrir hættum af dýralífi sem enn bregst við manninum frá lægstu stigum heimsvitundarinnar — því að synir og dætur Guðs sem hafa endurheimt guðlega færni sína eiga enn eftir að færa þeim loga upprisunnar. | ||