88,671
edits
No edit summary |
No edit summary |
||
| Line 29: | Line 29: | ||
Það var engin áreynsla og er engin áreynsla fyrir englaveru að hreyfa við efni þegar guðdómurinn gefur henni kraftinn. Og steinninn stóð ekki í vegi ljóssins frá fingrum mínum. Þegar ég þrýsti hann í augnablik, datt mér í hug að þegar ég velti þessum steini frá mér myndi ég biðja Guð um að jafnvel á þeirri stundu hefði ég getað velt steini dauðans frá hverjum manni og konu á þessari dýrmætu plánetu þar til allir myndu verða frjálsir frá ótta og kúgun. | Það var engin áreynsla og er engin áreynsla fyrir englaveru að hreyfa við efni þegar guðdómurinn gefur henni kraftinn. Og steinninn stóð ekki í vegi ljóssins frá fingrum mínum. Þegar ég þrýsti hann í augnablik, datt mér í hug að þegar ég velti þessum steini frá mér myndi ég biðja Guð um að jafnvel á þeirri stundu hefði ég getað velt steini dauðans frá hverjum manni og konu á þessari dýrmætu plánetu þar til allir myndu verða frjálsir frá ótta og kúgun. | ||
Englarnir sem fylgdu mér og | Englarnir sem fylgdu mér og gripu hugsun mína á lofti samstundis eins og okkst er siður — því við erum ekki eins og þið, blessuð, að við krefjum hver annan um að hugsa til eins eða neins — og hófu fljótt söng vonarinnar. Og leiddir í lagvísri tjáningu hinnar ástkæru Von minni hófu englarnir þennan dásamlega söng sem virtist geisla um veg hinnar gylltu ljósvonar um yfirborð jarðar með rísandi dögun. Snemma morguns, þegar hinar heilögu konur komu að leita að Kristi, fundu þær steininum velt burt.<ref>Gabriel erkiengill, 10. september, 1963.</ref> | ||
</blockquote> | </blockquote> | ||
edits