87,054
edits
No edit summary |
No edit summary |
||
| Line 22: | Line 22: | ||
Herbergið er síðan innsiglað og lærisveinninn skilinn eftir í grafhvelfingunni í þrjá daga, á þeim tíma deyr hann sjálfinu. Allir kraftar verða að vera afturkallaðir frá sjálfinu og frá meðvitundinni um sjálfshyggju aðskilin frá Guði. Sannarlega, hér er dauði tvíhyggjunnar. Því að ef hann vill fylgja Kristi í endurfæðingunni, þá verður hann að gera öll þau verk sem [[Special:MyLanguage/Jesus|Jesús]] gerði fyrir uppstigningu sína, og hann verður að standast sömu prófraunirnar og Jesús stóðst. | Herbergið er síðan innsiglað og lærisveinninn skilinn eftir í grafhvelfingunni í þrjá daga, á þeim tíma deyr hann sjálfinu. Allir kraftar verða að vera afturkallaðir frá sjálfinu og frá meðvitundinni um sjálfshyggju aðskilin frá Guði. Sannarlega, hér er dauði tvíhyggjunnar. Því að ef hann vill fylgja Kristi í endurfæðingunni, þá verður hann að gera öll þau verk sem [[Special:MyLanguage/Jesus|Jesús]] gerði fyrir uppstigningu sína, og hann verður að standast sömu prófraunirnar og Jesús stóðst. | ||
Meðan hann er í gröfinni yfirgefur lærisveinninn land hinna lifandi; og með þeim mæli sem hann hefur fengið frá Guði, fyrir og meðan á umbreytingunni stendur, stígur hann niður í [[ | Meðan hann er í gröfinni yfirgefur lærisveinninn land hinna lifandi; og með þeim mæli sem hann hefur fengið frá Guði, fyrir og meðan á umbreytingunni stendur, stígur hann niður í [myrkari hluta] [[Special:MyLanguage/Astral plane|geðheimasviðsins]]<ref>Þetta svið geðheimsins hefur verið kallað „hreinsunareldurinn".</ref>og prédikar fyrir öndum sem þar eru haldnir í ánauð vegna þeirrar orku sem þeir hafa vanhæft og misnotað. | ||
Þessi vígsla sýnir hæfni hins innvígða til að kalla fram ljós upprisunnar frá eigin [[Guðs nærveru]] – án aðstoðar annaðhvort uppstiginna eða óuppstiginna lífsstrauma – til að bera það sem kyndil frelsis inn í geðheimaríkið og síðan, eftir að hafa dvalið þar tvo heila daga, snýr hann aftur til Lúxor. Meðan hann er í geðheimasviðinu býður hann sjálfan sig sem lifandi fórn, sem dæmi um vald Krists sem þeir, hinir minnstu bræður Guðs, verða einn daginn að framkvæma. Þessi festing ljóss Krists á geðheimasviðinu er nauðsynlegt hlutverk þjóna Guðs sona; því án þessarar aðstoðar væri engin vonargeisli fyrir sálirnar sem týndust í náttmyrkri sinnar eigin missköpunar. | Þessi vígsla sýnir hæfni hins innvígða til að kalla fram ljós upprisunnar frá eigin [[Guðs nærveru]] – án aðstoðar annaðhvort uppstiginna eða óuppstiginna lífsstrauma – til að bera það sem kyndil frelsis inn í geðheimaríkið og síðan, eftir að hafa dvalið þar tvo heila daga, snýr hann aftur til Lúxor. Meðan hann er í geðheimasviðinu býður hann sjálfan sig sem lifandi fórn, sem dæmi um vald Krists sem þeir, hinir minnstu bræður Guðs, verða einn daginn að framkvæma. Þessi festing ljóss Krists á geðheimasviðinu er nauðsynlegt hlutverk þjóna Guðs sona; því án þessarar aðstoðar væri engin vonargeisli fyrir sálirnar sem týndust í náttmyrkri sinnar eigin missköpunar. | ||
edits