Jump to content

Saint Joseph/is: Difference between revisions

Created page with "Ég sagði honum einnig að viðurinn nyti góðs af mótun handa hans og að eini munurinn á mjúka og harða viðnum væri að sá harði reyndi meira á þolinmæði hans. Hann strauk aftur hárið sem hafði fallið fyrir augun og kyssti mig snöggt og blíðlega á báðar kinn-ar. Ég sá votta fyrir tári í öðru auganu þegar hann þaut upp til að halda áfram að skera út í harðviðinn.“<ref>Mother Mary, “Shaping the Hard Wood,” {{POWref-is|11|9|, M..."
(Created page with "<blockquote> „Ég man morgun einn þegar Jesús var snáði að hann kom til mín með harða spýtu sem hann var að reyna að tálga. Hann vildi fá mig til að segja Jósef að skipta á henni fyrir aðra mýkri og meðfærilegri. Ég tók hann í kjöltu mína og sagði honum að það væri inbyggður eiginleiki trjáviðar að sum tré væru hörð í sér en önnur mýkri. Ég sagi honum að mjúki viðurinn yrði auðveld-lega fyrir hnjaski, og ef hann notaði...")
(Created page with "Ég sagði honum einnig að viðurinn nyti góðs af mótun handa hans og að eini munurinn á mjúka og harða viðnum væri að sá harði reyndi meira á þolinmæði hans. Hann strauk aftur hárið sem hafði fallið fyrir augun og kyssti mig snöggt og blíðlega á báðar kinn-ar. Ég sá votta fyrir tári í öðru auganu þegar hann þaut upp til að halda áfram að skera út í harðviðinn.“<ref>Mother Mary, “Shaping the Hard Wood,” {{POWref-is|11|9|, M...")
Tags: Mobile edit Mobile web edit
Line 40: Line 40:
„Ég man morgun einn þegar Jesús var snáði að hann kom til mín með harða spýtu sem hann var að reyna að tálga. Hann vildi fá mig til að segja Jósef að skipta á henni fyrir aðra mýkri og meðfærilegri. Ég tók hann í kjöltu mína og sagði honum að það væri inbyggður eiginleiki trjáviðar að sum tré væru hörð í sér en önnur mýkri. Ég sagi honum að mjúki viðurinn yrði auðveld-lega fyrir hnjaski, og ef hann notaði mjúka viðinn myndi smámyndin sem hann vildi skera út ekki þola álagið sem viðurinn yrði fyrir síðar. Aftur á móti myndi útskurður úr harðviði endast betur.
„Ég man morgun einn þegar Jesús var snáði að hann kom til mín með harða spýtu sem hann var að reyna að tálga. Hann vildi fá mig til að segja Jósef að skipta á henni fyrir aðra mýkri og meðfærilegri. Ég tók hann í kjöltu mína og sagði honum að það væri inbyggður eiginleiki trjáviðar að sum tré væru hörð í sér en önnur mýkri. Ég sagi honum að mjúki viðurinn yrði auðveld-lega fyrir hnjaski, og ef hann notaði mjúka viðinn myndi smámyndin sem hann vildi skera út ekki þola álagið sem viðurinn yrði fyrir síðar. Aftur á móti myndi útskurður úr harðviði endast betur.


<div lang="en" dir="ltr" class="mw-content-ltr">
Ég sagði honum einnig að viðurinn nyti góðs af mótun handa hans og að eini munurinn á mjúka og harða viðnum væri að sá harði reyndi meira á þolinmæði hans. Hann strauk aftur hárið sem hafði fallið fyrir augun og kyssti mig snöggt og blíðlega á báðar kinn-ar. Ég sá votta fyrir tári í öðru auganu þegar hann þaut upp til að halda áfram að skera út í harðviðinn.<ref>Mother Mary, “Shaping the Hard Wood,” {{POWref-is|11|9|, March 3, 1968}}</ref>
I also told him that the wood enjoyed being shapened by his hands and that the only difference between the soft and the hard wood would be that of a greater use of patience on his part.  He brushed back his hair which had fallen across his eyes and, with great and quick gentleness, planted a kiss upon both of my cheeks. I noticed a trace of a tear in one eye as he dashed away to continue his work of shaping the hard wood.<ref>Mother Mary, “Shaping the Hard Wood,” {{POWref|11|9|, March 3, 1968}}</ref>
</blockquote>
</blockquote>
</div>


<div lang="en" dir="ltr" class="mw-content-ltr">
<div lang="en" dir="ltr" class="mw-content-ltr">
88,245

edits