Jump to content

Gautama Buddha/is: Difference between revisions

Created page with "Eina umhugsunarefni hans var að hugga Kúnda, sem gæti fundið fyrir ábyrgð á dauða hans. Og þannig bað hann, af samúð, Ananda, um að segja Kúnda að af öllum máltíðum sem hann hafði borðað hafi aðeins tvær staðið upp úr sem sérstakar blessanir — önnur var máltíðin sem Sújata bar fram fyrir uppljómun hans og hin var maturinn frá Kúnda sem opnaði hliðin til umskipta (fráfalls) hans."
No edit summary
(Created page with "Eina umhugsunarefni hans var að hugga Kúnda, sem gæti fundið fyrir ábyrgð á dauða hans. Og þannig bað hann, af samúð, Ananda, um að segja Kúnda að af öllum máltíðum sem hann hafði borðað hafi aðeins tvær staðið upp úr sem sérstakar blessanir — önnur var máltíðin sem Sújata bar fram fyrir uppljómun hans og hin var maturinn frá Kúnda sem opnaði hliðin til umskipta (fráfalls) hans.")
Line 90: Line 90:
Eftir að hafa tilkynnt að hann myndi deyja eftir þrjá mánuði ferðaðist hann um nokkur þorp og dvaldi síðan hjá Kúnda, gullsmiðnum, einum af dyggum fylgjendum sínum. Samkvæmt almennri viðurkenndri hefð bauð Kúnda Gátama að neyta ''sukara-maddava'' — rétts sem hann hafði útbúið óafvitandi með eitruðum sveppum. Eftir máltíðina veiktist Gátama alvarlega, en bar sársaukann án þess að kvarta.  
Eftir að hafa tilkynnt að hann myndi deyja eftir þrjá mánuði ferðaðist hann um nokkur þorp og dvaldi síðan hjá Kúnda, gullsmiðnum, einum af dyggum fylgjendum sínum. Samkvæmt almennri viðurkenndri hefð bauð Kúnda Gátama að neyta ''sukara-maddava'' — rétts sem hann hafði útbúið óafvitandi með eitruðum sveppum. Eftir máltíðina veiktist Gátama alvarlega, en bar sársaukann án þess að kvarta.  


His only concern was to console Cunda, who might feel responsible for his death. And thus, he compassionately asked Ananda to tell Cunda that of all the meals he had eaten, only two stood out as special blessings—one was the meal served by Sujata before his enlightenment, and the other was the food from Cunda which opened the gates to his [[transition]].  
Eina umhugsunarefni hans var að hugga Kúnda, sem gæti fundið fyrir ábyrgð á dauða hans. Og þannig bað hann, af samúð, Ananda, um að segja Kúnda að af öllum máltíðum sem hann hafði borðað hafi aðeins tvær staðið upp úr sem sérstakar blessanir — önnur var máltíðin sem Sújata bar fram fyrir uppljómun hans og hin var maturinn frá Kúnda sem opnaði hliðin til [[umskipta]] (fráfalls) hans.  


He passed during the full-moon of May, c. 483 <small>B</small>.<small>C</small>., after again advising Ananda that the ''Dhamma''—the Truth—must be his master and reminding the monks of the transiency of all conditioned things.  
He passed during the full-moon of May, c. 483 <small>B</small>.<small>C</small>., after again advising Ananda that the ''Dhamma''—the Truth—must be his master and reminding the monks of the transiency of all conditioned things.  
87,727

edits