87,054
edits
Gautama Buddha/is: Difference between revisions
no edit summary
No edit summary |
No edit summary |
||
| Line 67: | Line 67: | ||
Þannig öðlaðist hann uppljómun, eða vakningu, að nóttu til á fullu tungli maímánaðar, um árið 528 <small>f</small>.<small>Kr</small>. Tilveru hans var umbreytt og hann varð Búddha. | Þannig öðlaðist hann uppljómun, eða vakningu, að nóttu til á fullu tungli maímánaðar, um árið 528 <small>f</small>.<small>Kr</small>. Tilveru hans var umbreytt og hann varð Búddha. | ||
<blockquote>Atburðurinn vakti heimsathygli. Allir skapaðir hlutir fylltu morgunloftið með fögnuði sínum og jörðin var furðu slegin og skalf á sex vegu. Tíu þúsund vetrarbrautir skulfu af lotningu þegar lótusar blómstruðu á hverju tré og breyttu öllum alheiminum í „blómvönd sem | <blockquote>Atburðurinn vakti heimsathygli. Allir skapaðir hlutir fylltu morgunloftið með fögnuði sínum og jörðin var furðu slegin og skalf á sex vegu. Tíu þúsund vetrarbrautir skulfu af lotningu þegar lótusar blómstruðu á hverju tré og breyttu öllum alheiminum í „blómvönd sem þyrlaðist um loftið.“<ref>Huston Smith, ''The Religions of Man'' (New York: Harper & Row, Harper Colofon Books, 1958), bls. 84.</ref></blockquote> | ||
Í samtals fjörutíu og níu daga var hann djúpt snortinn, eftir það beindi hann aftur athygli sinni að heiminum. Hann fann Mara bíða hans með sína síðustu freistingu: „Hvernig er hægt að þýða upplifun þína í orð? Snúðu þér aftur að [[nirvana]]. Ekki reyna að koma skilaboðum þínum til heimsins, því enginn mun skilja hann. Vertu í sælu!“ En Búddha svaraði: „Það munu vera einhverjir sem skilja,“ og Mara hvarf úr lífi hans að eilífu. | Í samtals fjörutíu og níu daga var hann djúpt snortinn, eftir það beindi hann aftur athygli sinni að heiminum. Hann fann Mara bíða hans með sína síðustu freistingu: „Hvernig er hægt að þýða upplifun þína í orð? Snúðu þér aftur að [[nirvana]]. Ekki reyna að koma skilaboðum þínum til heimsins, því enginn mun skilja hann. Vertu í sælu!“ En Búddha svaraði: „Það munu vera einhverjir sem skilja,“ og Mara hvarf úr lífi hans að eilífu. | ||